گزارش اختصاصی رستاک آنلاین
رامین رحیمیان
لباس فرم دانشآموزان ؛ بازار ۳۶۴ هزار نفری
با نزدیکشدن به آغاز سال تحصیلی، لباس فرم دوباره به یکی از هزینههای پیش روی خانوادههای لرستانی تبدیل شده است؛ بازاری که امسال قرار است بخشی از آن از مسیر هنرستانهای استان تأمین شود. آموزشوپرورش لرستان اعلام کرده ۲۷ هنرستان دارای رشتههای مرتبط با طراحی و دوخت، مسئولیت تولید ۲۵ درصد لباس فرم دانشآموزان را بر عهده خواهند داشت؛ تصمیمی که اگر درست اجرا شود، میتواند همزمان به مهارتآموزی، رونق تولید داخلی و کاهش بخشی از هزینههای خانوادهها کمک کند.
رستاک آنلاین/رامین رحیمیان، مدیرکل آموزشوپرورش لرستان گفته است این طرح با هدف پیوند دادن آموزشهای مهارتی با بازار واقعی کار اجرا میشود. بر اساس این برنامه، هنرستانهای دارای ظرفیت طراحی و دوخت وارد فرآیند تولید لباس فرم میشوند و بخش دیگر نیاز استان نیز از طریق تولیدکنندگان و کارگاههای مجاز تأمین خواهد شد.
وقتی مدرسه وارد بازار تولید میشود
ورود هنرستانها به تولید لباس فرم، تنها یک تصمیم برای تأمین پوشاک دانشآموزان نیست؛ این طرح میتواند یک آزمون واقعی برای مهارتآموزی در مدرسه باشد.
هنرجویی که در رشته طراحی و دوخت تحصیل میکند، اگر بتواند در یک پروژه واقعی از مرحله طراحی و برش تا دوخت و تحویل محصول مشارکت داشته باشد، بخشی از مهارتی را تجربه میکند که در کلاس درس بهتنهایی به دست نمیآید.
از طرف دیگر، تولید لباس فرم در هنرستان میتواند ظرفیت کارگاههای آموزشی را فعال کند و به جای آنکه تجهیزات و فضای کارگاهها صرفاً برای آموزش تئوری یا تمرینهای محدود استفاده شود، به بخشی از فرآیند واقعی تولید تبدیل شود.
اما موفقیت این طرح فقط با تعداد هنرستانهای مشارکتکننده سنجیده نمیشود؛ قیمت، کیفیت و میزان مشارکت واقعی هنرجویان سه شاخص مهم دیگری هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.
۳۶۴ هزار دانشآموز؛ بازار بزرگی که نمیتوان نادیده گرفت
آخرین آمار قابل استناد منتشرشده از سوی آموزشوپرورش لرستان، جمعیت دانشآموزی استان را حدود ۳۶۴ هزار نفر اعلام میکند.
این جمعیت بهخوبی نشان میدهد لباس فرم در لرستان فقط یک موضوع آموزشی نیست؛ بلکه بازاری بزرگ در حوزه پوشاک، تولید، اشتغال و هزینه خانوار محسوب میشود.
البته نمیتوان گفت ۳۶۴ هزار دانشآموز الزاماً به معنای ۳۶۴ هزار دست لباس فرم در هر سال است؛ چراکه مقاطع تحصیلی، استفاده چندساله از لباس و تفاوت شرایط مدارس باید در محاسبه نهایی لحاظ شود.
با این حال، حتی همین جمعیت دانشآموزی نشان میدهد تصمیم آموزشوپرورش برای واگذاری ۲۵ درصد تولید به هنرستانها، میتواند حجم قابل توجهی از تقاضای بازار را به سمت واحدهای آموزشی هدایت کند.
سهم ۲۵ درصدی یعنی چه؟
اگر صرفاً برای درک ابعاد طرح، آخرین آمار ۳۶۴ هزار نفری دانشآموزان را مبنا قرار دهیم، ۲۵ درصد این جمعیت معادل حدود ۹۱ هزار نفر خواهد بود.
اما این عدد صرفاً یک محاسبه نظری است و نباید آن را تعداد قطعی سفارش لباس هنرستانها دانست؛ زیرا آمار نهایی دانشآموزان سال تحصیلی ۱۴۰۵ـ۱۴۰۶، نوع لباس موردنیاز هر مقطع و سازوکار سفارش هنوز باید مشخص شود.
با این حال، همین محاسبه یک سؤال مهم را مطرح میکند:
۲۷ هنرستان چگونه قرار است ظرفیت تولید موردنیاز برای یکچهارم بازار لباس فرم استان را تأمین کنند؟
آیا ظرفیت کارگاههای این هنرستانها متناسب با این میزان تولید است؟ چند هنرجو در فرآیند تولید مشارکت خواهند داشت؟ و آیا تولید ۲۵ درصدی صرفاً یک هدف آماری است یا واقعاً سفارش و برنامه تولید مشخصی برای آن تعریف شده است؟
قیمت؛ حلقه مفقوده ماجرا
یکی از مهمترین پرسشهای خانوادهها، قیمت لباس فرم است.
در بررسیهای انجامشده، نرخ واحدی برای تمام لباسهای فرم مدارس لرستان اعلام نشده و قیمت میتواند بر اساس نوع و کیفیت پارچه، مدل لباس، مقطع تحصیلی و هزینه دوخت متفاوت باشد.
بنابراین نمیتوان یک رقم واحد را به عنوان قیمت رسمی لباس فرم تمام مدارس استان اعلام کرد.
اما دقیقاً همین تفاوت قیمت، ضرورت شفافیت را بیشتر میکند.
خانوادهها باید بدانند قیمت نهایی لباس چگونه تعیین میشود، چه بخشی مربوط به پارچه، چه میزان مربوط به دوخت و چه نهادی بر قیمت و کیفیت نظارت میکند.
اگر هدف از ورود هنرستانها، مهارتآموزی و کمک به اقتصاد خانواده است، انتظار میرود قیمت تمامشده تولید هنرستانها نیز برای خانوادهها شفاف باشد.
آیا هنرستانها واقعاً ارزانتر تولید میکنند؟
این مهمترین آزمون طرح جدید است.
اگر هنرستانها با استفاده از ظرفیت آموزشی، تجهیزات موجود و نیروی هنرجویی بتوانند لباس فرم را با قیمت رقابتی و کیفیت قابل قبول تولید کنند، این طرح میتواند الگویی برای پیوند آموزش و اقتصاد باشد.
اما اگر قیمت نهایی تفاوت محسوسی با تولیدکنندگان بازار نداشته باشد، باید پرسید مزیت اقتصادی این طرح برای خانوادهها چیست؟
از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که هدف اصلی هنرستان، آموزش است و نباید تولید اقتصادی به قیمت کاهش کیفیت آموزش یا فشار کاری بر هنرجویان تمام شود.
از لباس فرم تا مهارت واقعی
اگر این طرح درست اجرا شود، میتواند فراتر از یک برنامه کوتاهمدت برای آغاز سال تحصیلی باشد.
هنرجوی طراحی و دوخت میتواند در یک پروژه واقعی با مفاهیمی مانند برآورد مواد اولیه، کنترل کیفیت، زمانبندی تولید، قیمت تمامشده، بستهبندی و تحویل محصول آشنا شود؛ مهارتهایی که مستقیماً با بازار کار ارتباط دارند.
در چنین شرایطی، لباس فرم مدارس میتواند از یک کالای مصرفی به یک کارگاه آموزشی واقعی تبدیل شود.
اما شرط آن، شفافیت در قراردادها، حجم سفارش، قیمتگذاری و نحوه مشارکت هنرجویان است.
یک فرصت برای اقتصاد لرستان
از سوی دیگر، سپردن بخشی از بازار لباس فرم به هنرستانها میتواند به رونق زنجیرهای از فعالیتهای اقتصادی در استان کمک کند؛ از تأمین پارچه و ملزومات دوخت گرفته تا خدمات طراحی، تولید و توزیع.
اگر مواد اولیه نیز تا حد امکان از تولیدکنندگان داخلی تأمین شود، بخش بیشتری از هزینهای که خانوادهها برای لباس فرم پرداخت میکنند، در چرخه اقتصادی استان باقی خواهد ماند.
اما برای قضاوت درباره موفقیت این طرح هنوز زود است.
آنچه امروز در اختیار داریم، ۲۷ هنرستان، سهم ۲۵ درصدی تولید و جمعیت حدود ۳۶۴ هزار نفری دانشآموزان است؛ اما عددهای مهمتری مانند حجم واقعی سفارش، تعداد هنرجویان مشارکتکننده، قیمت تمامشده و میزان صرفهجویی خانوادهها باید در ادامه اعلام شود.
سؤال رستاک
ورود هنرستانها به بازار لباس فرم میتواند یک تجربه موفق از پیوند آموزش و تولید باشد؛ اما موفقیت آن را نه با تعداد هنرستانها، بلکه با نتیجهای که به دست خانواده و دانشآموز میرسد باید سنجید.
۲۷ هنرستان لرستان امسال ۲۵ درصد لباس فرم دانشآموزان را تولید میکنند؛ آیا خانوادهها در پایان سال تحصیلی میتوانند بگویند این طرح هم لباس باکیفیتتری به آنها داده، هم هزینه کمتری روی دستشان گذاشته و هم برای هنرجویان مهارت و درآمد واقعی ایجاد کرده است؟
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
اعلام وصول
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰