شفاف‌سازی در خصوص مولدسازی اماکن ورزشی لرستان و ضرورت پاسخگویی مدیرکل ورزش و جوانان استان

بر اساس آمار اعلام‌شده، سرانه فضای ورزشی کشور حدود ۸۱ سانتی‌متر مربع است، در حالی که استاندارد مطلوب سرانه فضای ورزشی حدود ۳ مترمربع عنوان شده است. از سوی دیگر، اداره‌کل ورزش و جوانان لرستان در پایان سال ۱۴۰۳، سرانه فضای ورزشی استان را حدود ۶۱ سانتی‌متر مربع اعلام کرده است؛ آماری که البته خود نیازمند بررسی و راستی‌آزمایی دقیق است.
با این شرایط، این پرسش اساسی مطرح می‌شود:
وقتی سرانه فضای ورزشی لرستان حتی از میانگین کشوری نیز پایین‌تر است، بر اساس چه مطالعات و مستندات کارشناسی، برخی مجموعه‌های ورزشی استان در فهرست مولدسازی یا واگذاری قرار گرفته‌اند؟
آیا سرانه ورزشی لرستان به حد مطلوب رسیده است؟ آیا استان از نظر برخورداری از فضاهای ورزشی به شرایطی رسیده که بتوان از بخشی از اماکن ورزشی موجود صرف‌نظر کرد؟
این پرسش‌ها در حالی مطرح می‌شود که همچنان تعداد زیادی از ورزشکاران، قهرمانان، هیأت‌های ورزشی و علاقه‌مندان به ورزش، برای انجام فعالیت‌های خود به همین مجموعه‌ها و سالن‌ها وابسته‌اند.
اگر هدف از اجرای چنین تصمیمی، جبران کمبود اعتبارات و تأمین منابع مالی برای ورزش استان است، به نظر می‌رسد پیش از هرگونه تصمیم درباره واگذاری یا فروش اماکن ورزشی، باید راهکارهای کارشناسی و اقتصادی دیگری نیز بررسی شود.
می‌توان با تشکیل جلسات تخصصی و دعوت از پیشکسوتان، قهرمانان، نخبگان ورزشی، کارشناسان مدیریت ورزشی، متخصصان اقتصاد ورزش و صاحب‌نظران حوزه سرمایه‌گذاری، راهکارهایی برای ایجاد درآمد پایدار و تأمین منابع مالی ورزش استان ارائه کرد؛ راهکارهایی که منجر به کاهش سرمایه‌های ورزشی لرستان نشود.
تجربه گذشته و ضرورت شفافیت امروز
موضوع مولدسازی و واگذاری برخی اماکن ورزشی، موضوع تازه‌ای در لرستان نیست. در سال‌های گذشته نیز چنین مباحثی در دوره برخی مدیران سابق اداره‌کل ورزش و جوانان مطرح شد و ابهاماتی درباره نحوه تصمیم‌گیری و کارشناسی این موضوعات شکل گرفت.
امروز نیز با توجه به اخبار و زمزمه‌های موجود درباره قرار گرفتن برخی مجموعه‌های ورزشی در مسیر مولدسازی، انتظار می‌رود مدیریت فعلی اداره‌کل ورزش و جوانان استان، به‌صورت شفاف اعلام کند:
دقیقاً کدام اماکن ورزشی در فهرست مولدسازی قرار گرفته‌اند؟
مبنای کارشناسی و اقتصادی انتخاب این اماکن چیست؟
وضعیت مالکیت و کاربری آینده آنها چگونه خواهد بود؟
آیا نظر کارشناسان ورزشی، هیأت‌های ورزشی و پیشکسوتان در این تصمیم‌گیری‌ها اخذ شده است؟
منابع حاصل از واگذاری احتمالی این اماکن در کجا و با چه سازوکاری هزینه خواهد شد؟
آیا تضمینی وجود دارد که زمین و ملک ورزشی پس از واگذاری، در آینده به کاربری‌های غیرورزشی مانند ساخت‌وساز تجاری یا مسکونی تبدیل نشود؟
اینها پرسش‌هایی است که جامعه ورزش استان حق دارد پاسخ روشن و مستند آنها را دریافت کند.
اینجانب در ابتدای انتصاب جناب آقای فرهاد دیناروند به عنوان سرپرست اداره‌کل ورزش و جوانان استان، مطلبی با عنوان:
«فرهاد باید چون فرهادِ کوه‌کن باشد، نه فرهادِ قبرکنِ ورزش استان»
منتشر کردم و هدف از آن نیز چیزی جز تأکید بر ضرورت حفظ و توسعه زیرساخت‌های ورزش لرستان نبود.
امروز نیز اگر واقعاً برخی مجموعه‌های ورزشی استان یکی پس از دیگری در مسیر واگذاری یا فروش قرار گرفته‌اند، ضروری است مدیریت اداره‌کل ورزش و جوانان، بدون ابهام و به‌صورت رسمی، افکار عمومی و جامعه ورزش را در جریان جزئیات این تصمیمات قرار دهد.
نگرانی اصلی این است که اماکنی که امروز با عنوان «مولدسازی» از چرخه ورزش خارج می‌شوند، در آینده به کاربری‌های دیگری مانند واحدهای تجاری یا مسکونی تبدیل شوند. در چنین شرایطی، باید از هم‌اکنون سازوکار، مقصد و کاربری نهایی این املاک به‌صورت شفاف برای مردم و جامعه ورزش مشخص باشد.
مولدسازی یا از دست دادن سرمایه‌های ورزشی؟
اصل مولدسازی، در صورت اجرای صحیح، شفاف و کارشناسی، می‌تواند برای دارایی‌های راکد و بلااستفاده مفهومی قابل بررسی باشد؛ اما این موضوع نباید به معنای فروش یا حذف سرمایه‌های مورد نیاز ورزش استان تلقی شود.

اگر مجموعه‌ای واقعاً بلااستفاده است، نخست باید بررسی شود که چرا چنین وضعیتی به وجود آمده است.
آیا بخش ورزش همگانی، ورزش قهرمانی و هیأت‌های ورزشی برای فعال‌سازی این اماکن، جذب ورزشکار، استعدادیابی و انتخاب رشته‌های متناسب با ظرفیت هر منطقه برنامه‌ای داشته‌اند؟
و اگر مجموعه‌ای به دلیل فرسودگی از چرخه استفاده خارج شده است، باید پرسید چرا طی سال‌های گذشته برای تعمیر، بازسازی و بهسازی آن اقدام مؤثری صورت نگرفته است؟
این اماکن صرفاً چند قطعه زمین و چند ساختمان نیستند؛ بلکه بخشی از تاریخ ورزش لرستان محسوب می‌شوند.
نسل‌های مختلف ورزشکاران و قهرمانان لرستان در همین سالن‌ها و مجموعه‌ها تمرین کرده‌اند، سختی کشیده‌اند و برای اعتلای نام استان و کشور افتخار آفریده‌اند.
قهرمانانی در رشته‌های بوکس، کشتی، وزنه‌برداری، پرورش اندام، ورزش‌های پهلوانی، کاراته، تنیس روی میز و بسیاری از رشته‌های دیگر، از همین فضاها برخاسته‌اند و نام لرستان را در عرصه ورزش ایران طنین‌انداز کرده‌اند.
بنابراین، تصمیم‌گیری درباره این سرمایه‌ها باید با نهایت دقت، شفافیت و آینده‌نگری انجام شود.
سخن پایانی
از جناب آقای دیناروند، مدیرکل محترم ورزش و جوانان استان لرستان، انتظار می‌رود با توجه به پایین بودن سرانه فضای ورزشی استان و فاصله محسوس آن با میانگین و استانداردهای مطلوب، پیش از هرگونه تصمیم درباره واگذاری یا فروش اماکن ورزشی، موضوع را به‌صورت شفاف برای جامعه ورزش استان تشریح کنند.
جامعه ورزش لرستان انتظار دارد اگر قرار است مولدسازی انجام شود، این اقدام بر پایه مطالعات کارشناسی، نیازسنجی واقعی، حفظ منافع عمومی و با تضمین توسعه زیرساخت‌های ورزشی استان صورت گیرد؛ نه اینکه در نهایت بخشی از سرمایه‌های ورزشی لرستان برای همیشه از چرخه ورزش خارج شود.
امروز بیش از هر زمان دیگری، ورزش لرستان به توسعه فضاهای ورزشی، حمایت از قهرمانان، کشف استعدادهای جدید و ایجاد زیرساخت‌های مناسب نیاز دارد.
امید است تصمیمات آینده به‌گونه‌ای اتخاذ شود که جامعه بزرگ ورزش استان با آرامش، انگیزه و فراغ بال، مسیر رشد و افتخارآفرینی را ادامه دهد.
سعدیا، مردِ نکو‌نام نمیرد هرگز
مرده آن است که نامش به نکویی نبرند
محمد محمدزاده
کارشناس ارشد فیزیولوژی

https://rastakonline.ir