شهرستان سلسله؛ بهشتی در بندِ بی‌توجهی

شهرستان سلسله و شهر زیبای الشتر، در دامنه کوهستان کهن «گرین»، نه‌تنها یکی از زیباترین نقاط جغرافیایی کشور است، بلکه با برخورداری از چشمه‌سارها، رودخانه‌های جاری و آب‌وهوای خنک، موهبتی بی‌نظیر در دل غرب کشور محسوب می‌شود.

به گزارش رستاک آنلاین، این سرزمین که با مردمان نجیب، باهوش و تحصیل‌کرده‌اش شناخته می‌شود، ترکیبی بی‌نظیر از کشاورزی، دامداری و ظرفیت‌های گردشگری است.امروز، با وجود مناطق تفریحی برجسته‌ای نظیر کهمان، هنام، جوانمرد و بسطام، سرمایه‌گذاری در حوزه گردشگری نه یک پیشنهاد، بلکه یک ضرورت است. با این حال، با وجود این پتانسیل‌ها، هنوز شاهد آن هستیم که «بهشت گمشده قلایی» در حاشیه توجه قرار دارد. باید تأکید کرد که با تکمیل پروژه سد معشوره (گاوشمار)، دهستان‌های بخش فیروزآباد بدون شک جایگاه ویژه‌ای در رقابت‌های توسعه‌ای منطقه خواهند یافت.

تاریخ نشان داده است که نیسا (الشتر) و مردم سلسله، همواره در حفظ وحدت و توسعه ایران اسلامی، سنگ تمام گذاشته‌اند. آمار رزمندگان، ایثارگران و شهدای این شهرستان، گواه روشنی بر نقش‌آفرینی بی‌دریغ این مردم در تأمین امنیت و توسعه کشور است.

اما با تمام این افتخارات، واقعیت تلخ این است که سلسله همچنان در بن‌بست طبیعی و مدیریتی قرار دارد. فقدان نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی و نوعی بی‌توجهی از سوی مدیریت ارشد استان، باعث شده تا پروژه‌های حیاتی مانند «تونل اسپژ» که مطالبه اصلی مردم برای اتصال سلسله به بروجرد است، نیمه‌کاره رها شود.

از جناب آقای سید سعید شاهرخی، استاندار لرستان، انتظار می‌رود در برابر این وضعیت و بی‌توجهی به نیازهای شهرستان‌های سلسله و دلفان، پاسخگوی شفاف باشد. مردم این دو شهرستان سؤالی اساسی دارند: چرا ظرفیت‌های این سرزمین و مطالبات برحق مردم آن، همچنان در فهرست اولویت‌های اجرایی قرار نمی‌گیرد؟

https://rastakonline.ir