خبرنگار، روز را با واژه‌ها ثبت می‌کند

به مناسبت سالروز شهادت شهید «محمود صارمی» شهید عرصه خبر، ۱۷ مرداد هر سال به عنوان روز خبرنگار نامگذاری شده است ،روز خبرنگار، فقط روز تقدیر از کسانی نیست که قلم به دست می‌گیرند و خبر می‌نویسند؛

روز خبرنگار،روز یادآوری مسئولیتی است که بر دوش کسانی قرار دارد که باید لحظه‌های یک جامعه را ثبت کنند؛ لحظه‌هایی که همیشه شیرین و امیدوارکننده نیستند.

خبرنگار، روز را با واژه‌ها ثبت می‌کند؛

واژه‌هایی از جنس غم، اشک، خشم، ناامیدی، لبخند، امید و غرور.

گاهی خبر، بوی حادثه می‌دهد؛ از آتش‌سوزی، مرگ، فقر یا رنج انسان‌ها می‌گوید. خبرنگار باید در میان همان تلخی‌ها بایستد، نگاه کند، بشنود و روایت کند. او نمی‌تواند چشم بر واقعیت ببندد، حتی وقتی واقعیت تلخ است.

گاهی اما یک خبر، لبخند بر لبان مردم می‌نشاند؛ موفقیت یک جوان، نجات یک انسان، افتخار یک ورزشکار، افتتاح یک مدرسه یا بازگشت امید به یک روستا. اینجا خبرنگار فقط ناقل یک اتفاق نیست؛ او روایتگر لحظه‌ای است که جامعه می‌تواند به آینده امیدوار باشد.

اما میان این دو سوی ماجرا، خبرنگار با خشم و ناامیدی نیز روبه‌روست؛ با مردمی که مطالبه دارند، مشکلاتی که سال‌ها باقی مانده‌اند و وعده‌هایی که گاه فراموش شده‌اند. خبرنگار باید صدای این مطالبات باشد، بی‌آنکه به بلندگوی خشم تبدیل شود و بی‌آنکه ناامیدی را به جامعه تزریق کند.

کار خبرنگاری، ثبت واقعیت است؛ اما واقعیت فقط آن چیزی نیست که در برابر چشم دیده می‌شود. پشت هر عدد، یک انسان ایستاده است؛ پشت هر آمار، خانواده‌ای زندگی می‌کند و پشت هر تیتر، سرنوشت آدم‌هایی قرار دارد که شاید هرگز نامشان در صفحه نخست یک روزنامه دیده نشود.

خبرنگار باید بپرسد؛ حتی وقتی پرسیدن آسان نیست.

باید پیگیری کند؛ حتی وقتی پاسخ گرفتن زمان می‌برد.

باید بنویسد؛ حتی وقتی نوشتن از یک واقعیت تلخ، ساده نیست.

قلم خبرنگار اگر درست به کار گرفته شود، می‌تواند چراغی باشد برای دیدن آنچه در تاریکی مانده است. می‌تواند مسئولان را نسبت به یک مطالبه حساس کند، صدای یک شهروند را به گوش تصمیم‌گیران برساند و مسئله‌ای فراموش‌شده را دوباره به متن جامعه بازگرداند.

با این حال، خبرنگاری فقط شجاعت نوشتن نیست؛ مسئولیت ننوشتنِ نادرست نیز هست.

در روزگاری که خبر با سرعتی بی‌سابقه منتشر می‌شود، دقت، راستی‌آزمایی و حفظ حرمت انسان‌ها، بیش از همیشه اهمیت دارد.

خبرنگار واقعی میان «سرعت» و «دقت»، میان «جذب مخاطب» و «حقیقت»، و میان «هیجان» و «مسئولیت» باید انتخاب کند.

و شاید زیباترین تعریف از خبرنگار همین باشد:

کسی که از کنار هیچ اتفاقی ساده نمی‌گذرد و هر اتفاقی را هم ساده روایت نمی‌کند.

او حافظه روزهای یک ملت است؛

روزهایی که یک روز با اشک نوشته می‌شوند، روزی با خشم، روزی با ناامیدی و روزی دیگر با لبخند و امید.

و سال‌ها بعد، وقتی بسیاری از جزئیات از یادها رفته‌اند، همین واژه‌ها هستند که به ما خواهند گفت در این روزها چه بر ما گذشت.

روز خبرنگار، روز پاسداشت روایتگرانی است که می‌کوشند حقیقت، قربانی فراموشی نشود.

https://rastakonline.ir