یادداشت رستاک آنلاین

رامین رحیمیان

لرستان؛ سرزمین پروژه‌ها یا سرزمین نتیجه‌ها؟

رستان کمبود طرح، ایده، ظرفیت و حتی مصوبه ندارد؛ آنچه سال‌هاست بیشتر از هر چیز دیگری کمبودش احساس می‌شود، نتیجه قابل لمس است
کد خبر : 10830
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۳۵
لرستان؛ سرزمین پروژه‌ها یا سرزمین نتیجه‌ها؟

رستاک آنلاین/ رامین رحیمیان ،لرستان کمبود طرح، ایده، ظرفیت و حتی مصوبه ندارد؛ آنچه سال‌هاست بیشتر از هر چیز دیگری کمبودش احساس می‌شود، نتیجه قابل لمس است؛ نتیجه‌ای که مردم بتوانند آن را در زندگی روزمره خود ببینند و لمس کنند.

این روزها تقریباً هر روز خبر تازه‌ای از یک پروژه، یک جلسه، یک اعتبار یا یک برنامه در لرستان منتشر می‌شود. یک روز از تأمین مالی طرح‌های صنعتی خبر می‌رسد، روز دیگر از پروژه‌های آبی، بازآفرینی شهری، راه، کشاورزی یا ایجاد زیرساخت‌های جدید سخن گفته می‌شود.

همین امروز از پیگیری تأمین مالی چند طرح صنعتی و تولیدی استان در بانک صنعت و معدن خبر داده شد؛ طرح‌هایی که از صنایع غذایی و ماشین‌سازی تا سیمان، پالایشگاه و نیروگاه خورشیدی را دربرمی‌گیرد.

در حوزه آب نیز از برنامه‌ریزی برای کاهش وابستگی به منابع زیرزمینی و توسعه طرح‌های تأمین آب سطحی سخن گفته شده است؛ آن هم در شرایطی که حدود ۶۰ درصد آب مصرفی لرستان از سفره‌های زیرزمینی تأمین می‌شود.

برای ۴۹ محله حاشیه‌نشین استان نیز قرار است کمیته‌های اقدام تشکیل شود و برنامه‌های بازآفرینی و توانمندسازی در این مناطق دنبال شود.

همه اینها خبرهای بدی نیستند؛ برعکس، نشان می‌دهند لرستان هنوز ظرفیت حرکت و توسعه دارد.

اما درست همین‌جا باید یک سؤال جدی مطرح کرد:

مردم چه زمانی نتیجه این تصمیم‌ها را خواهند دید؟

مشکل لرستان فقط کمبود منابع نیست؛ بخشی از مشکل، فاصله میان تصمیم و اجرا است.

پروژه‌ای که امروز مصوب می‌شود، اگر سال‌ها در مرحله مطالعه، تأمین اعتبار یا انتخاب پیمانکار بماند، برای مردم تفاوت چندانی با پروژه‌ای که اصلاً وجود ندارد نخواهد داشت.

در بخش صنعت، تأخیر در تأمین سرمایه فقط یک تأخیر اداری نیست؛ یعنی کارخانه‌ای که دیرتر راه می‌افتد، تولیدی که عقب می‌افتد و شغلی که دیرتر ایجاد می‌شود.

در حوزه آب نیز هر سال تأخیر، فشار بیشتری بر منابع زیرزمینی وارد می‌کند. وقتی ۶۰ درصد آب مصرفی استان از سفره‌های زیرزمینی برداشت می‌شود، دیگر نمی‌توان مدیریت آب را به فردا موکول کرد.

در حاشیه شهرها نیز تشکیل کمیته و تدوین برنامه، تنها نقطه آغاز است. مردم محله‌های کم‌برخوردار بیش از هر چیز به امنیت، آسفالت، مدرسه، فضای ورزشی، خدمات عمومی، زیرساخت و تعیین تکلیف مالکیت نیاز دارند.

البته انصاف حکم می‌کند موفقیت‌ها را هم ببینیم. رتبه نخست مخابرات لرستان در ارزیابی عملکرد کشور و موفقیت‌های ورزشی اخیر نشان می‌دهد هرجا برنامه‌ریزی، مدیریت و پیگیری مستمر کنار هم قرار گرفته، نتیجه هم حاصل شده است.

بنابراین مسئله اصلی، نداشتن توانایی نیست؛ مسئله این است که چرا این توانایی در همه حوزه‌ها به نتیجه پایدار تبدیل نمی‌شود؟

لرستان باید از یک ادبیات قدیمی عبور کند؛ ادبیاتی که موفقیت را با تعداد پروژه‌ها، جلسات، مصوبات و وعده‌ها می‌سنجد.

از این پس باید پرسید:

چند پروژه به بهره‌برداری رسید؟

چقدر اعتبار واقعاً جذب شد؟

چند شغل واقعی ایجاد شد؟

کدام مشکل مردم حل شد؟

این تغییر نگاه شاید ساده به نظر برسد، اما می‌تواند تفاوت میان «مدیریت پروژه» و «مدیریت توسعه» باشد.

لرستان به پروژه بیشتر نیاز دارد، اما مهم‌تر از آن، به پروژه تمام‌شده نیاز دارد؛ به سرمایه‌ای که تبدیل به تولید شود، اعتباری که تبدیل به زیرساخت شود و مصوبه‌ای که از روی کاغذ به زندگی مردم برسد.

مردم لرستان دیگر فقط نمی‌خواهند بدانند چه وعده‌ای داده شده است؛ می‌خواهند بدانند چه چیزی تحویل گرفته‌اند.

و شاید خلاصه تمام این حرف‌ها در یک جمله باشد:

لرستان به وعده‌های بیشتر نیاز ندارد؛ به نتیجه‌های بیشتر نیاز دارد.

https://rastakonline.ir

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

اعلام وصول