واحدهای دام و طیور لرستان زیر فشار نقدینگی و بازار

واحدهای دام و طیور لرستان برای حفظ ظرفیت تولید با دو چالش همزمان مواجه‌اند؛ از یک سو تأمین نقدینگی و نهاده‌های تولید و از سوی دیگر نوسان بازار و مازاد مقطعی تولید، به‌ویژه در صنعت مرغداری، که می‌تواند استمرار فعالیت واحدها را تهدید کند.

به گزارش رستاک آنلاین، نامدار صیادی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی لرستان، در دیدار با معاون وزیر جهاد کشاورزی، خواستار اختصاص تسهیلات سرمایه در گردش به واحدهای دام و طیور استان و اتخاذ سیاست‌های حمایتی برای مدیریت بازار محصولات پروتئینی شد.

مازاد تولید گوشت مرغ در برخی مقاطع، به یکی از مشکلات مرغداران لرستان تبدیل شده است؛ شرایطی که در صورت نبود بازار مناسب می‌تواند قیمت محصول را کاهش داده و حاشیه سود تولیدکننده را تحت فشار قرار دهد. پیشنهاد خرید حمایتی مرغ از سوی شرکت پشتیبانی امور دام نیز با هدف جلوگیری از افت قیمت و حفظ استمرار فعالیت واحدهای مرغداری مطرح شده است.

اما مشکل فقط بازار فروش نیست. تولیدکننده برای ادامه فعالیت به نهاده‌ای نیاز دارد که باید به‌موقع، کافی و با قیمت اقتصادی در اختیارش قرار گیرد. هر اختلال در تأمین نهاده‌ها یا افزایش هزینه آنها، مستقیماً قیمت تمام‌شده تولید را بالا می‌برد و قدرت رقابت واحدهای استان را کاهش می‌دهد.

در چنین شرایطی، سرمایه در گردش نقش حیاتی پیدا می‌کند. واحدی که نقدینگی کافی برای خرید نهاده، پرداخت هزینه‌های جاری و حفظ چرخه تولید ندارد، حتی در صورت برخورداری از ظرفیت اسمی مناسب، ممکن است ناچار به کاهش تولید یا توقف فعالیت شود.

صیادی همچنین بر پیگیری اعتبارات مکانیزاسیون و نوسازی تجهیزات واحدهای دامداری و مرغداری تأکید کرده است. استفاده از فناوری‌های جدید، به‌ویژه تجهیزات کم‌مصرف، می‌تواند بخشی از هزینه‌های تولید را کاهش دهد؛ موضوعی که با افزایش هزینه انرژی و سایر نهاده‌ها اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

در واقع مسئله واحدهای تولیدی لرستان فقط «وام گرفتن» نیست؛ سیاست حمایتی زمانی اثرگذار است که همزمان سه حلقه را پوشش دهد: تأمین نقدینگی، تضمین نسبی بازار و دسترسی پایدار به نهاده. حمایت از یک حلقه بدون اصلاح دو حلقه دیگر، احتمالاً فقط مشکل تولیدکننده را به چند ماه بعد منتقل می‌کند.

اهمیت این موضوع به امنیت غذایی نیز گره خورده است. واحدهای دام و طیور بخشی از ظرفیت تولید کالاهای اساسی استان هستند و کاهش ظرفیت آنها در کوتاه‌مدت شاید فقط یک مسئله اقتصادی به نظر برسد، اما در بلندمدت می‌تواند هزینه تأمین محصولات پروتئینی را برای مصرف‌کننده نیز افزایش دهد.

اکنون سؤال اصلی این است: اگر واحدهای دام و طیور لرستان ظرفیت تولید دارند، چرا باید به‌دلیل کمبود سرمایه در گردش، نوسان بازار یا مشکل نهاده‌ها در معرض کاهش ظرفیت قرار بگیرند؟ و مهم‌تر اینکه تسهیلات حمایتی قرار است چه زمانی و با چه سازوکاری به دست تولیدکننده برسد؟

https://rastakonline.ir